من تا اینجا

همین اواخرمطالبی با زمینه روانشناسی،روان درمانی وخاطراتهمین اواخردر حیاط نشسته ام.حالا یک زن ۴۵ ساله ام.لب باغچه نشسته ام وکلوخی را در دستم تکه تکه وخرد میکنم.در عالم خیال در زمان به عقب می روم تا ۵۰۰ یا ۷۰۰ سال قبل،جایی که این کلوخ شاید آدمی بوده،مردی یا زنی و زندکیی داشته و ذهنی و روابطی و نسلی.همین که حالا کلوخی شکننده در دستان من است.پس اگر در زمان جلو بروم میتوانم خودم را ببینم به شکل همین کلوخ یا آن برگ در حال پوسیدن یا آن پرنده ی زیبای در حال قدم زدن.مرگ مرا غمگین نمی کند.شاید برای برداش...

ادامه مطلب